rack in roll…

dudeeeee.. jamming tayo mamaya…..

sige dude….. ituloy natin ang banda…..tagal na nating walang jamming…

pero dude…..ako ang guitarista ha.. ayaw ko na ang vocalist…

di pwede dude… ako parin ang gitarista…..

bat damot mo dude……

e diba dude.. sabi mo nun bago tayo magtayo ng banda.. ikaw ang vocals para ikaw ang bida at madaming chicks??

onga dude.. pero lagi nalang ako kumakanta e.. kakasawa na…..

e di dun ka nalang sa drums…..

dude naman.. bago mo mawrestling ang drums kay dagul… mapapatay ka muna….laki pa ng wankata nun dude!

onga dude e… ang damot nun……

kaya ako nalang ang gitarista dudeparekoy… plis?…. peram ko sayo psp ko…

(nag isip)…ayaw ko dude… bass ka nalang…..

e sino magiging vocals dude????

bahala na dude….  tayo lang ata ang bandang inaayawan ang position ng vocals…. bakit kaya??

ewan ko dude… tara start na tayo…….

GANITO ANG TUMATAKBO SA ISIP KO TUWING AKOY UMUUWI PARA MAGLARO…

nakakalungkot pag nag iisa ka.. di ka naman masasamahan maglaro ng imaginery frends mo… binilhan ko pa man din sila ng tig iisang gitara…

talentado…

inaamin ko.. altho hindi naman ako bully (ang mag react malaki ang kiki)….nasa dugo ko na ang malakas ang mang asar.. sa sobrang lakas ko mang asar.. parang nagmukang sanggol si Dr. House sa akin… marami na an nagsubok lumaban…. pero dala narin siguro ng aking nakaraan at aking nadaanan… natuto akong tumigas parang bato… (ang mag react uli… may kuto sa burbur)…. tuluyang humaba ang pasensya ko… (at ang rereact dito, ay amuy basang payatas ang prekprek)….

natural sa akin ang sumagot ng pabalang… human nature.. lalo na kung kumportable na ako sayo… kumbaga.. dyan mo masusukat ang level of comfort ko.. kung alam kong close na close na tayo.. di na ako mag aatubiling di ka barahin… natural na yan sa akin…. pero kung anong lakas ng aking pambabara.. ay sana wag mong personalin…. di ko sinasama ang pamilya, loved ones (unless trip mo) at mga personal effects defects… exception to the rule kung ang utak mo ay may defect….

walang personalan sa barahan.. typical silly question gets answered by an even sillier answer… di ko lam san ko kinukuha ang mga bala ko.. sometimes it would feel offensive.. pero sa akin.. no offense meant.. just sarcasm…

at kung di nyo masakyan ang pagiging sarkastiko ko… madali lang yan.. wag nyo na akong kausapin… dahil sa totoo lang.. matalas ang dila ko… mabaho ang hininga ko.. pero mabuti ang puso ko.. wag nyo isipin i mean what i say….

its nothing personal… its purely fun…

and dun sa mga umiyak.. at di pa umiiyak.. patawad… at tandaan nyo…. para kayong kulubot na betlog pag umiiyak kayo… kaya wag iiyak…

WANTED: FEMALE GAMER…

kayo ba ay babae? edad 18-35, malakas ang sex……appeal….

mahilig maglaro ng videogames?

wala pang asawa/bf/kabit?

kung oo ang sagot nyo sa lahat ng nasa itaas.. mag iwan lang kayo ng contact details sa blog kong ito, or kung hindi man, mag email sa: defpotecjones@yahoo.com; lovenutsbyjones@yahoo.com; imagaymer@yahoo.com; defpotecjones@gmail.com.. yahoo id: defpotecjones… at sasalubungin ko kayo ng bukas ang kamay para maglaro tayo ng videogames for the rest of our lives…

syanga pala… may konting pahabol…

kelangan di lalayo ng +/- 10lbs ang bigat ng katawan nyo sa babaeng nasa video na to….

at dapat ganun rin kayo kagaling gumiling…. habang naglalaro…

www.gagol.com

eto ang nakatatak ngayon sa noo ko…

ako ang paboritong gawing search engine, ernie barong, magtanong kay tia dely at iba pa.. kaya magmula ngayon… lahat ng itatanong sa akin,s a 10 sagot ko, 11 ang mali, at swerte ka na kung mahimay nyo kung asan dun ang tamang kasagutan sa katanungan nyo…

yun nga lang, magagalit si swami…

otherwise, meron namang www.google.com

reVolution part 2.. atbp…

pagpapatuloy sa nakaraang post na inuupdate parin every now and then…

and since half year na.. might as well post my half year resolutions…

21. magdadasal gabi gabi

22. pipiliting makapasok sa pogispotting.com

23. gagalingan ang performans sa sex

24. di namagiging impulsive buyer

25. di na bibili ng tv

26. magbibilad na ng konti sa araw para magkaroon ng kulay

27. magiging friendly

28. babawas bawasan ang pagiging Prick D. Ashowle

29. magiging isang sikat na tao

30. magiging realistic

31. magbabawas ng 10lbs this month

32. makikipag eb na sa mga bloggers

33. mag aahit regularly

34. maliligo regularly

35. pagbubutihan ang trabaho

36. matutulog on time

37. di na magkakanin dahil sa rice shortage

38. magdodonate ng dugo sa redcross regularly

39. magjojoging sa baywalk at 630

40. magiging isang role model

41. magiging mabait sa magulang

42. magiging mabait sa kapatid

43. di masyado iispoilin ang pamangkin kong paborito

44. magkakaroon ng sideline

45. mag iipon para sa kotseng matipid sa gasolina

46. kung di ko magawa yan, bibili nalang ako ng bisikleta

ang susunod kong sasakyan…

…ay hindi babae…

.. hindi SUV…

…CRV kung pwede.. pero malayo sa budget…

.. at onga pala… pagiipunan ko to.. technically, ito ang magiging UNA kong sasakyan na galing sa pawis ko…(if ever)

.. wag kayong tatawa… respect my post….

…at sa mga tatawa… kung nagka totoo to.. wag kayong makikisakay…

.. wag na wag nyong sasabihin ang kyuuuuuuuuuuuutttttt…

.. at wag nyong iisipin na porke maliit ang sasakyan.. ay maliit din ang nasa likuran ng saluwal boxers ko…

farewell everyone….

eto na ang aking huling hurrah….

sa wakas, dumating rin ang panahon na sa dami ng patong patong na trabaho, di na ako makakapagblog… tandang tanda ko pa noong una akong nag blog a year ago, ang sabi ko sa sarili ko… pastime lang to.. pangtapon ng oras, panglabas ng utot sama ng loob.. walang personalan.. walang eb eb.. wala..

nagkamali ako…

dito sa blogosphere, nakilala ko ang mga totoong tao.. kahit na pilit nila akong pinalilibog at pilit akong iniinvite sa mga camshow nila para lang maghubad..

di ko nagawang di makipag eb. nagkaroon ako ng kebigan… mga tunay na kebigan..

di ko man kayo kilala, mas nahigitan nyo pa ang friendship na binigay nyo sa akin kesa sa mga totoo kong kebigan…

di ko man kayo nakikita, ang oras at attention na binigay nyo sa akin ay higit pa sa oras na ipinuhunan sa akin ng mga totoo kong kebigan..

di ko man kayo kilala… natuto nyong tawanan at mahalin ang pagkatao ko.. mapa defpotec, swami, Prick D. Ashowle, dear jones, at iba pang mga karakter na di pa sinisilang… you laugh with me, while my so called ‘real friends’ laugh AT me…

madami pa sana akong isusulat na pasasalamat dito, pero di ko na ito pahahabain pa..

di narin ako mag naname drop kung sino sino kayo.. alam nyo kung sino kayo…

salamat mga kebigan, ka blogahan, ka berks, kainuman, ka kulitan… salamat dr. calayan..

at sa aking pag aalis, alam nyo namang mahilig ako sa mga pa kontest kontest na yan… at marahil ito ang aking final goodbye..

goodbye with a bang… she bang!

nais ko lang na umabot ang hits ng entry na to sa record proportions..

so sa aking pagpaalam, iiwan ko sa inyo ang isang paalala…

365 days old na ang blog ko… at dahil mahal ko kayo.. may chansa kayong mananalo ng isang:

madali lang ang mechanics:

1. open to the the first 365 commenters of this entry

2. comments should state why you will miss my blog and how i changed your life

3. ilagay nyo narin kung ano yung paborito nyong entry ko

4. ok rin ang dedication, well wishers, at suck up to defpotec comments

5. only one comments per person.. di pwedeng multiple orgasm comments

6. ilagay nyo narin ang favorite song nyo; what is your ambition; who is your crush; what is your favorite color; what is your motto; then dedication..

may final bunutan pa kung sino ang mananalo ng premyo na to..basta open only to the first 365 commenters.

at sana, sa aking huling paalam.. napasaya ko rin kayo..

goodbye to everyone.. this has been a great journey..

love,

defpotec jones; swami; PDA…

*para sa mga DALAGANG babae 18-28 years and below, kung gusto nyo magpadala ng sexy pics nyo, di ako magagalit, at baka sakaling kayo pa ang manalo ng premyo… madadaan naman yan sa usapan…

anong nakakaexcite dito?

kalagitnaan ng aking napakaseryosong pagpapapawis sa gym… nakatanggap ako ng isang text galing sa kung sino pa, kungdi ang paborito kong laruan:

moo:  ang ganda ganda ng lobo, kinikilig ako….

di ko nalang pinansin, dahil, di naman ako interesado dito… pero naisip ko, baka taktiks nya yan na pampagulo para di sya matalo sa pustahan namin…

leche talga.. nasisira momentum ko…

kaya minabuti kong gawan ng report dito sa blog kung anong karumal dumal na taktika ang gagawin ng isang tao, para lang manalo…

i mean….. ano ba talaga nakaka excite dito???.

.

.

.

…ano ang ikinaiba nya sa pagtitig sa tanim na munggo para maging toge??

mga pirata at ang aking quest para magkaroon ng superhero body…

MENU FOR TODAY:

breakfast:

spicy dilis galing sa palawan

lunch:

oakmeal

dinner:

extra joss/lactose free skim milk

todo na to!! dalawa lang ang pwedeng mangyari sa akin.. either mag lose ako ng 10lbs this month, or mamatay na ako.. ganun din naman e… matapos ang detoxifying week ko.. (last week) natutong mag adjust ang aking sikmura… kahapon sa bahay wala nang jollibee jollibee na yan.. wala naring fast food.. natuto akong kumain ng tunay na pagkain… meal for the day yesterday: 500grams cold ham and 1 loaf of bread.. for the whole day!

malamang isip nyo na sobra parin ang kinakain ko.. pero ang plan ko kasi sa diet program ko ay strict diet 6x a week, and relax eat anything during sundays.. so pwede na diba? reward ko is sunday when i can get to eat anything….

syempre di naman ako magiging ganito ka motivated kung wala akong visual aids… so eto ang pansamantalang visual aid ko for this week..

oo, si spiderman… inspirasyon ko sa linggong nakaraan…

bukod sa gusto kong maging superhero, gusto ko rin magkaroon ng wrestler body… tulad ni batista..

ngunit wala si batista nung kinunan ko sa tv, kaya dun nalang tayo k Triple H

medyo madami dami akong weekend treat sa sarili ko… daming panonoorin atbp… napa panic buying…

sa mga superheroes si superman (chris reeve) ang paborito ko ….

ok talaga magkaroon ng superhero body… malamang bumagay sya sa superhero face ko (moo wag kokontra)..

so eto ako… nagpapakamatay sa gym…. di man lang bumawas timbang ko after 2 weeks… nafrustrate na ako.. kaya kahapon.. dito ako napunta..

patay ang figure… magmumukang sing laki ko ang meatball..

impulsive…

sa mga nakakakilala sa akin, marahil alam nyo kung gano ko ka ayaw ang Christmas.. di naman sa kj ako, pero habang tumatanda ako, lalo kong nakikita na nawawala na ang true essence ng Christmas season.. pinasukan na ng commercialism at materialism… ewan ko ba, baka nasanay lang kasi ako na walang nakukuha noong bata pa ako… nasanay ako na walang pumapansin sa aming pamilya… na appreciate ko nun na kahit walang gipgibing, happy and contented na ako dahil kasama kami ng pamilya sa isang 2 room apartment doon sa paco, manila.

pero ngayon iba na.. di naman kami nagbago… siguro medyo guminhawa ng kaunti ang bahay, at medyo dumating lang sa panahon ng buhay na kelangan na naming lumitaw sa lungga.. kasama sa trabaho yan e, PR kuno.. syempre, katumbas ng mataas na posisyon (di ako, tatay ko) ay ang kaliwat kanang pagsisipsip ng ibat ibang empleyado, kumpanya, at mga taong dati rati ay ni anino ng tatay ko ay di nila pinapansin… naambunan narin ako syempre dahil anak ako ng tatay ko.. (parang ang pangit nun pakinggan a).. so mga sukling mga regalo, nakakatanggap din ako.. at yun ang ikinaiinisan ko…

napaka plastic ng pasko ngayon.. kaya lahat ng natanggap ko, idinodonate ko sa rafol, or ibinibigay sa kapwa staff.. pwera nalang mga personalized na gifts..(mga babaeng naka santa outfit na lalabas sa box).. ayaw na ayaw ko ng nakakatanggap ako ng gips, dahil napipilitan akong gumastos at bumili ng kapalit na gift… ayaw ko rin ng mga gifts na galing sa mga supplier at wannabe supplier… feeling ko kasi pag tinanggap mo yun, parang utan na loob mo na yun sa kanila para umabot sila sa sales quota nila… actually, gusto ko ng gift galing sa mga supplier, pero ang ginagawa ko dito, ay dinodonate ko sa mga raffle, or nagpaparaffle ako mismo sa mga kasamahan ko sa trabaho dito.. ginagawa ko ito para di ako tali sa kanila, walang utang na loob.. at di ako mahihiyang di sa kanila kumuha ng supplies.. at mapapansin mo na noong unang taon ko dito, sangkatutak na regalo ang natatanggap ko, pero ngayon, wala pang sampu.. hehehehe…mabuti nalang at andyan ang lafemme polvoron (ehem ehem.. now available all year round!… shameless plugging) yan ang nagsilbing life saver ko, ang aking giveaway….

maiba naman tayo… kung anong rants ko sa Christmas, iba naman pag new year.. masaya ako.. walang bigayan ng regalo.. panay greet lang.. mas ok to sa bulsa… kasama ko rin ang pamilya namin.. andun ako at nakakulong sa bahay.. at pag naiisip ko ang new year, ang naiisip ko ay new beginning, new resolutions to break, a new start… kaya pumasok ang pagiging impulsive ko…

oo nagpalit ako ng TV sa kwarto (mary jane not included).. alam ko na napaka no brainer dahil once a weekend lang ako umuuwi sa bahay..pero lately parang naadik ako sa pag setup ng isang mino home theatre sa kwarto… tuwang tuwa ang mga pamangkin ko, sila ang nakikinabang sa home theatre na yun..sa ps3, sa wii, atbp… nung weekend nanood kami ng Ratatouille…. ayun tuwang tuwa ang bayaw ko.. mas natuwa pa sya sa storya ng palabas kesa sa anak nya.. everyone can cook ika nga…

buti nalang nabenta ko rin yung old tv ko… at a good price.. sabagay good as new pa yun… bihirang bihira ko lang gamitin.. so everybody happy diba..

so, to all readers and bloggers…

Mary Jane Watson Christmas

and

Happy New TV Year..

happy ang lahat…

sana happy din ang wallet..

(pictures to follow this weekend)

im so friggin materialistic.. pakshet..