dear officemate…

tahimik ang buhay ko…. dami ko ng trabaho… andyan pa yung masyadong sensitive na alaga kong pet… at etc etc…

pero ang ganda mo.. sa araw araw na ginawa ng Diyos… para kang isang bulaklak na nag blobloom.. nung una ay di pa kita masyado napapansin, at sabi ko sa kasama ko sa opisina ay di ka naman ganun kaganda…

pero nag iba ka na ngayon… kitang kita ko….

mga mata mo ay parang gustong gusto mo akong imbitahin at magkulong tayo sa isang maliit na cubicle ng 10minutes…

lalong tumatagal.. lalo mong nagiging hawig si Christine Hermosa nung sariwa pa sya..

para kang nagdadalaga…

ang bango mo siguro..

ang tamis mo siguro…

lahat ng bundok… aakyatin ko..

dagat ay lalanguyin ko…

butas ng karayom… pipilitin kong palakihin para magkasya ako..

mapasaakin ka lang..

mahal na kita..

pero please.. next time… wag mo naman ipakita ang kuleksyon ng tatay mo… nakaka turn off  e..